Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons Cookie beleid

Accepteer cookies

Heerlijke visdag in Gendt

Dinsdag, 25 augustus 2020

Na een kop koffie konden alle deelnemers een plek opzoeken aan de vijver. Het was prachtig weer, veel zon, maar niet te heet: kortom een ideale visdag. Iedereen viste op een verschillende manier. Zo hadden Izaak en Harry gekozen voor de werphengel met dobber. Frans, op het naastgelegen steiger had voor de vaste stok gekozen. Leo viste met de feederhengel, evenals Jon. Appie probeerde om vlak bij de kant de karpers tot bijten te verleiden.Voor Eef begon de dag gelijk met pech. Hij was nog niet begonnen, of een hengeldeel rolde vanaf het vissteiger het water in en pogingen om het op te vissen met het schepnet mislukten. Gelukkig kon hij nog vissen met de feeder en direct na de eerste inworp sloeg hij al een karper aan de haak. Bij het scheppen brak echter het net van de steel en kwam ook in het water terecht, maar gelukkig kon Eef voordat het gezonken was het nog redden. Ook de overige deelnemers waren inmiddels aan het vissen.
Aanvankelijk wilde de vis nog niet goed bijten. Alleen Roland, die op internet afgekeken had met welk systeem de Engelsen vissen en dat ook in de praktijk bracht ving al gauw een mooie graskarper. Regelmatig wist hij daarna de karpers binnen te halen. Edwin had aanvankelijk de slag nog niet te pakken. Hij kreeg wel achter elkaar beet, maar sloeg steeds mis of verspeelde de vis. Pas in de middag kreeg hij ook diverse karpers aan de haak. Eén was er zelf zo sterk dat de hengel brak en de vis er met de overige delen vandoor ging. Edwin aarzelde geen moment, sprong er achter aan en kon de hengel weer te pakken krijgen. Ook het hengeldeel van Eef wist hij nog op te duiken. Omstreeks het middaguur konden we het vissen even onderbreken, want Jon had bij de beheerder koffie en een heerlijke bal gehakt voor ieder geregeld. Harry gunde zich  nauwelijks de tijd  zijn visplaats te verlaten en liet zich de koffie met bal door zijn vismaat bezorgen. Inmiddels was Ton ook aangekomen en had zich een visplaats uitgezocht. Weldra ving hij met de feeder de eerste karpers. De mais, die hij had meegebacht moest wel bijzonder lekker smaken, want toen hij het blikje omstootte, kwam er een karper naar de kant en slurpte de korrels van het gras. Iedereen kon uiteindelijk wel enkele karpers vangen ( zie fotoalbum) en pas tegen half zeven vertrokken de laatste vissers tevreden naar huis.